Jezuickim szlakiem

  • AUTHOR: wujekbula
  • 28 kwietnia 2017
dsc_0263 (Copy)
Jezuickim szlakiem

Za nami kolejna sesja historyczna poprowadzona przez ojca Jarosława Kuffla SJ. Tym razem omawialiśmy wydarzenia, które miały miejsce po 1773 roku, a więc po kasacie zakonu. Sesja trwała trzy dni, dwa z nich były wykładowe, a ostatniego dnia pojechaliśmy na „zajęcia plenerowe”. Odwiedziliśmy Braniewo, Frombork i Malbork.

Szczególnie Braniewo jest ważne dla jezuitów. To tutaj rozpoczyna się działalność jezuitów w Polsce. Pierwsi zakonnicy przybywają tutaj w 1564 roku. W XVI wieku udaje im się założyć tutaj: gimnazjum (1565), konwikt szlachecki (1565), seminarium duchowne (1567), nowicjat (1569), seminarium papieskie (1578), bursę dla ubogich studentów (1582).

Mieściła się tutaj jedna z najważniejszych szkół jezuickich w Polsce, założona przez kardynała Hozjusza (którego rzeźbę z katedry we Fromborku można podziwiać na naszych zdjęciach). To właśnie w Braniewie powstało pierwsze seminarium kształcące przyszłych duchownych.

Nowicjat braniewski otwarto w 1569 roku. Pierwszym kandydatem był Michał Chałkowski, którego egzamin odbył się 15 czerwca 1569 roku. Przez kolejne lata, aż do 1575 roku o przyjęcie do zakonu ubiegało się 128 osób, głównie Polacy, choć było też wielu Niemców z Warmii i całych Prus. Pierwszym mistrzem nowicjatu został Szkot Robert Abercrombie. Nowicjat mieścił się początkowo w gmachu kolegium, następnie w budynku opuszczonym przez konwikt. W 1586 przeniesiono go do Krakowa.

W latach 1604–1607 w kolegium jezuitów w Braniewie studiował Piotr Jerzy Kostka, późniejszy podkomorzy i chorąży Malborka. Był pierwszym, który dokonał w 1622 roku przekładu madrygałów poety Jana Babtysty Marino. W latach 1614–1617 w kolegium jezuitów w Braniewie studiował Maciej Kazimierz Sarbiewski, poeta baroku.

Także Malbork jest miejscem związanym historycznie z naszym zakonem. Dwa lata temu, podczas prac remontowych, odkryto tutaj groby, które okazały się pochówkami jezuitów z XVII – XVIII wieku. Na znalezisko natrafiono w kaplicy św. Anny. Z malborskiej kroniki jezuickiej było wiadomo już wcześniej, że zakonnicy są chowani na zamku, ale nie było napisane, że jest to jakaś inna krypta niż krypta wielkich mistrzów, gdzie również znajdują się groby Naszych.

Jezuici pojawili się w Malborku w drugiej połowie XVII Wieku. Jak podają źródła historyczne, w 1652 roku z nadania króla Jana Kazimierza otrzymali na siedzibę Domek Dzwonnika i objęli kościół NMP oraz kaplicę św. Anny na Zamku Wysokim. Zakonnicy Towarzystwa Jezusowego wyremontowali kościół i wyposażyli w nowe ołtarze, ambonę i prospekt organowy. W 1680 r. uruchomili trójklasową szkołę średnią w Domu Ogrodnika, a w latach 1742-67 między świątynią zamkową a Zamkiem Średnim zbudowano dwupiętrowy gmach kolegium jezuitów. Po pierwszym rozbiorze Polski ostatni dwaj jezuici opuścili zamek w 1780 r.

Braniewo:

Frombork:

Malbork:

0 comment

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Top